Pakery i pakerokapelusz

Jak działa naprawa pakerem?

Paker to pneumatyczny rękaw, którym naprawiamy pojedyncze uszkodzenie rury od środka, bez wykopu na zewnątrz i bez rozkuwania posadzki od góry. Na paker nawijamy rękaw z włókna szklanego nasączony żywicą epoksydową albo krzemianową, wprowadzamy go w rurę pod kontrolą kamery dokładnie w miejsce pęknięcia czy nieszczelnego złącza, pompujemy sprężonym powietrzem, żeby rękaw docisnął się do ścianki, i czekamy, aż żywica się utwardzi, na zimno albo pod działaniem pary, zwykle godzinę do dwóch. Po wyciągnięciu pakera w rurze zostaje twarda, szczelna wykładzina dokładnie tam, gdzie była usterka.

Jakie mamy pakery?

Mamy dwa pakery pod najczęstsze naprawy w budynkach wielorodzinnych i na przyłączach. Pierwszy to paker do przyłączy domowych na rury DN150-200, o długości roboczej 1,5 m, pompowany do 2,5 bar. Drugi to paker długi na rury DN200-300, także 1,5 m, do 1,5 bar. Oba mają zaokrąglone metalowe końcówki z uchem do liny, więc dają się przeciągnąć przez rurę bez zaczepiania o złącza, a niebieskie znaczniki na gumie pokazują, na jakim odcinku rękaw dociska się do ścianki. Na ilustracjach pakery z materiałów producenta, tej samej serii co nasze egzemplarze.

Pakery krótkie o długości roboczej 600 milimetrów, elastyczne i łukowe na 90 stopni to odmiany do ciasnych odcinków i kolan. Czy dane uszkodzenie da się naprawić naszymi pakerami, mówimy po inspekcji kamerą. Naszymi dwoma pakerami naprawiamy pęknięcia, przesunięte złącza, nieszczelności, korozję i dziury w ściance rur od DN150 do DN300 (średnica od 15 do 30 cm).

Osobną odmianą jest pakerokapelusz, którym naprawiamy trójniki i wejścia przyłączy do głównego kolektora. Kształtkę filcową nasączoną żywicą wprowadzamy w trójnik, a elastyczna, silikonowa część pakera dociska ją w przyłącze pod kątem od 45 do 90 stopni. Utwardzamy ją parą, gorącą wodą albo sprężonym powietrzem. W czasie tej naprawy instalacja może dalej odprowadzać wodę.

Kiedy naprawa punktowa ma sens?

Do naprawy bezwykopowej sięgamy tam, gdzie rura leży pod posadzką, pod halą, pod drogą albo w stropie, a wykop lub rozkucie byłyby droższe i dłuższe niż naprawa punktowa. Nie stosujemy tej metody, kiedy rura jest zapadnięta albo zgnieciona bez światła, kiedy nie ma dojścia dla pakera albo kiedy średnica wykracza poza jego zakres. Każdą naprawę poprzedza inspekcja kamerą i oczyszczenie miejsca naprawy, a po utwardzeniu żywicy wracamy kamerą jeszcze raz, żeby potwierdzić, że wykładzina trzyma się ścianki na całej długości.