Udrażnianie i monitoring pionów kanalizacyjnych z dachu

Kiedy sprawdzać piony i rury spustowe?

Typowy telefon brzmi tak: przy każdej większej ulewie zalewa mieszkanie na drugim piętrze, a po suchym tygodniu wszystko wraca do normy. Drugi wariant: na klatce od miesiąca czuć kanalizację, mieszkańcy pokazują palcami na sąsiada, a nikt nie potrafi wskazać miejsca. Trzeci: po remoncie łazienki woda z wanny schodzi wolno i bulgocze w sąsiednim lokalu.

W każdym z tych przypadków problem siedzi w przewodzie, do którego nie ma wglądu. Pion biegnie w szachcie albo w bruździe, rura spustowa wchodzi pod ziemię przy elewacji, poziom idzie pod stropem garażu. Kamera daje obraz z wnętrza tego przewodu bez rozbierania czegokolwiek.

Jest też moment, w którym sprawdzenie pionów po prostu się opłaca. Przed sezonem jesiennych ulew, przed odbiorem budynku od wykonawcy, po zakończeniu remontu instalacji w kilku lokalach i przed decyzją wspólnoty o wymianie pionów. Lepiej mieć nagranie z dziesięciu pionów niż domysły oparte na jednym zalaniu.

Zlecenia tego typu przyjmujemy od zarządców nieruchomości, wspólnot mieszkaniowych, instytucji i obiektów publicznych oraz od osób prywatnych, które mają własny dom, taras albo lokal z osobnym pionem.

Jak wygląda monitoring pionu z dachu?

Najwięcej mówi wejście od góry, bo woda i tak płynie w tę stronę. Praca idzie w stałej kolejności.

1. Wchodzimy na dach płaski albo na taras i oglądamy odwodnienie: wpusty, korytka, rury spustowe, kominki wentylacyjne pionów.
2. Wprowadzamy kamerę od góry, przez wpust dachowy, rurę spustową, kominek wentylacyjny pionu albo odwodnienie liniowe tarasu lub balkonu.
3. Jedziemy głowicą w dół i sprawdzamy drożność, osady, liście, przesunięcia i pęknięcia oraz miejsca, w których woda wychodzi z przewodu.
4. Tam, gdzie trzeba, dokładamy próbę dymową i patrzymy, którędy dym ucieka z instalacji.
5. Udrażniamy od góry albo od rewizji na kondygnacji, ciśnieniowo lub mechanicznie, i wprowadzamy kamerę drugi raz, żeby potwierdzić efekt.
6. Przekazujemy film i zdjęcia z wnętrza pionu z metrażem, wskazanie miejsca problemu i zalecenia: czyszczenie, naprawa punktowa albo wymiana odcinka.

Miejsce problemu podajemy tak, żeby dało się je odnaleźć bez nas: kondygnacja i odległość od wpustu. Zarządca dostaje materiał, który można dołączyć do zgłoszenia do ubezpieczyciela albo do uchwały wspólnoty.

Skąd wprowadzamy kamerę?

Wejść jest kilka i wybieramy je pod konkretną instalację.

• od wpustu dachowego na dachu płaskim i na tarasie
• od kominka wentylacyjnego pionu na dachu
• od odwodnienia liniowego tarasu albo balkonu
• od rewizji na rurze spustowej przy elewacji
• od rewizji na pionie, w piwnicy, w garażu albo na klatce
• od odpływu w mieszkaniu, spod zlewozmywaka, umywalki albo od miski ustępowej

Głowica jedzie na popychaczu, licznik pokazuje przebytą drogę, a czujnik nachylenia mówi, w którą stronę i jak stromo biegnie przewód. Na nagraniu zostaje nakładka z datą i godziną, więc materiał da się przypisać do konkretnego dnia i zgłoszenia.

Kiedy trzeba wskazać miejsce uszkodzenia na powierzchni, zatrzymujemy głowicę i wypuszczamy sondę z nadajnikiem. Lokalizator na posadzce albo na terenie pokazuje punkt nad kamerą. Dzięki temu rozkucie robi się raz i w jednym miejscu, zamiast otwierać całą bruzdę.

Co pokazuje próba dymowa dachu i tarasu?

Kamera pokazuje wnętrze rury. Dym pokazuje to, czego w rurze nie widać: którędy woda wchodzi w warstwy dachu, tarasu albo elewacji.

Wytwornicę dymu podłączamy do wpustu dachowego albo do rury spustowej i napełniamy instalację. Dym szuka najmniejszego oporu, więc wychodzi dokładnie tam, gdzie odwodnienie jest nieszczelne: przy kołnierzu wpustu, przy attyce, na połączeniu rury spustowej, przy przejściu przez strop. To miejsce fotografujemy i opisujemy.

Pracujemy tak również zimą, kiedy dym na tle zimnego powietrza widać jeszcze lepiej, oraz na dachach z fotowoltaiką, gdzie nie ma mowy o rozbieraniu pokrycia na próbę.

Próba dymowa i inspekcja kamerą uzupełniają się. Jeśli przewód jest drożny, a mieszkanie i tak zalewa, odpowiedź prawie zawsze leży w szczelności odwodnienia, nie w jego przekroju.

Co najczęściej znajdujemy w pionach?

Zalewanie mieszkań przy ulewie ma zwykle jedno z trzech źródeł: osad, liście i korzenie w rurze deszczowej, zbyt mały przekrój po przebudowie albo zapchany wpust. Woda nie mieści się w przewodzie i szuka drogi przez najbliższe nieszczelne połączenie.

Pęknięcia pionów w stropach wychodzą przy szkodach zalaniowych. Rura jest cała na całej długości, ale w jednym przejściu przez strop ma rysę, z której woda schodzi po konstrukcji i pojawia się dwa pomieszczenia dalej. Bywa też odwrotnie: strop albo ściana pod pionem są mokre, a kamera pokazuje szczelny przewód. Wtedy przyczyną bywa instalacja wodna albo ogrzewanie i sprawę przekazujemy drugiemu zespołowi naszej spółki, który zajmuje się wykrywaniem wycieków wody i ogrzewania.

Źle połączone rury po remoncie to osobny rozdział. Podejście wpięte pod złym kątem, przewężenie na złączce, uszczelka wsunięta do środka albo kawałek zaprawy, który został w rurze po pracach. Na ekranie widać to od razu, a przy sporze z wykonawcą nagranie jest argumentem, z którym trudno dyskutować.

Do tego dochodzą klasyki: tłuszcz i kamień narastające warstwami w pionach kuchennych, chusteczki nawilżane i szmaty blokujące podejścia oraz zapachy z nieszczelnych połączeń.

Jak sprawdzamy drogę wody od wpustu na dachu do studni?

Deszczówka z dachu płaskiego ma krótką drogę i mały zapas przekroju. Wpust, rura spustowa i przykanalik działają dobrze tylko wtedy, gdy są czyste na całej długości. Wystarczy warstwa osadu albo gniazdo korzeni w części podziemnej, żeby przy ulewie woda stanęła na dachu i zaczęła szukać drogi przez obróbki.

Wchodzimy kamerą od wpustu i jedziemy w dół rurą spustową aż do przykanalika. Tam, gdzie przewód wchodzi pod ziemię i łączy się z siecią zewnętrzną, przekazujemy odcinek kamerze od strony studni. W efekcie wspólnota dostaje opis całej drogi wody od dachu do studni, a nie dwa osobne fragmenty.

W garażach podziemnych sprawdzamy ten sam pion od drugiej strony, od czyszczaka, czyli zamykanego otworu do czyszczenia pionu, i od rewizji pod stropem. Na tarasach dochodzą wpusty tarasowe i odwodnienia liniowe, bo tam najczęściej zbiera się piach i liście.

Czym pracujemy?

Do pionów, podejść i odpływów używamy kamer popychanych do małych średnic, między innymi Wöhler VIS 500. Pracują w zakresie DN32-150 (DN to umowna średnica rury w milimetrach), mają licznik metrów, pomiar nachylenia głowicy, zapis zdjęć i filmu oraz nakładkę z datą i godziną. Zestaw jest walizkowy, wchodzi pod szafkę kuchenną i do ciasnej łazienki.

Na dachach i tarasach sięgamy po kamerę Camtronics MiniFlex. Ma elastyczny popychacz, więc przechodzi przez rury z wieloma kolanami: piony, rury spustowe, odwodnienia liniowe tarasów i kominki wentylacyjne. Walizka z monitorem zapisuje zdjęcia i film z nakładką HYDROKLINIKA, którą widać na materiale przekazywanym zarządcy.

Gdy osad zasłania ściankę, rurę czyścimy mechanicznie i wracamy kamerą na badanie kontrolne. PICOTE Mini Miller pracuje w małych średnicach, około DN32-75, czyli w podejściach kuchennych i łazienkowych wewnątrz mieszkania. Maxi Miller obsługuje zakres około DN110-300, więc piony i poziomy. Łańcuchy i głowice zdejmują tłuszcz, kamień, osad i korzenie oraz przygotowują ściankę do inspekcji i do naprawy od środka.

Gdzie da się podjechać, dokładamy ciśnienie z busa serwisowego. Rioned CityJet daje około 150 bar i około 150 l/min, a samo auto jest krótkie, więc wjeżdża do garaży podziemnych i na ciasne podwórka. Na pokładzie mamy też wytwornicę dymu do prób szczelności i do szukania źródeł zapachu.

Co dostaje zarządca, instytucja i właściciel domu?

Po zleceniu przekazujemy nagranie z kamery, zdjęcia nieprawidłowości, oznaczenie odcinków, odległość uszkodzeń w metrach, opis stanu technicznego oraz wskazanie miejsc do czyszczenia, dalszej diagnostyki albo naprawy. Raport wydajemy elektronicznie i na papierze.

Zarządcy i wspólnoty zwykle potrzebują tego materiału do dwóch rzeczy: do uchwały o zakresie prac i do rozmowy z mieszkańcem, który pyta, dlaczego jego pion wymaga wymiany, a sąsiada nie. Instytucje i obiekty publiczne dokładają do tego własne procedury przeglądów, więc dostają komplet z datami i metrażem. Ubezpieczyciel dostaje dowód, który element instalacji zawiódł i w którym metrze. Właściciel domu albo lokalu dostaje to samo w krótszej formie, razem z odpowiedzią na pytanie, czy wystarczy czyszczenie, czy trzeba naprawiać.

Po zalaniu z pionu sama naprawa rury nie kończy sprawy, bo mokre ściany i posadzki trzeba jeszcze wysuszyć. Tym zajmuje się drugi zespół naszej spółki, który prowadzi osuszanie po zalaniu mieszkań, piwnic i garaży po pomiarze zawilgocenia, z dokumentacją dla ubezpieczyciela.

Jak się umówić?

Zadzwoń pod 511 740 511. Powiedz, czy chodzi o pion sanitarny, czy o deszczówkę, na którym piętrze pojawia się woda, czy jest rewizja i czy jest dojście na dach albo na taras. Na tej podstawie ustalimy, od której strony wejdziemy kamerą i czy przewód trzeba wcześniej wyczyścić.

Pracujemy w Gdańsku, Sopocie, Gdyni, na całym Trójmieście i w okolicznych miejscowościach, dalej po uzgodnieniu. Zgłoszenia przyjmujemy od poniedziałku do soboty, awarie także poza godzinami biurowymi. Przy większych budynkach możemy wysłać dwa zespoły i sprawdzić dwie części instalacji równolegle.